Zor Zamanların Eşiğinde

Bu ayki yazı dizime nasıl başlayacağımı uzun uzun düşündüm. Çünkü hem dünyada hem de ülkemizde yaşanan gelişmeler, artık sadece günlük tartışmaların ötesine geçmiş durumda; doğrudan geleceğimizi şekillendirecek bir kırılma noktasına gelmiş bulunuyoruz.

Dünyaya baktığımızda; İsrail–ABD–İran ekseninde tırmanan gerilim, beraberinde ciddi bir petrol krizini tetikliyor. Enerji maliyetlerindeki artış, ülkeleri zorunlu olarak kemer sıkma politikalarına itiyor. Bunun doğal sonucu olarak da enflasyon hızla yükseliyor. Üretim yavaşlıyor, ticaret daralıyor.

Peki biz ne durumdayız?

Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde ise ne yazık ki tablo daha da kaygı verici. Mevcut hükümetin ülkeyi yönetmekte zorlandığı artık açıkça görülmektedir. Alınan kararlar, ekonomiyi rahatlatmak yerine daha da zor bir noktaya sürüklemektedir.

Gelinen aşamada; sendikalar, sivil toplum örgütleri ve siyasi partiler ortak bir noktada buluşmuş ve genel grev kararı almıştır. Bu, sıradan bir tepki değil; toplumun çok geniş bir kesiminin mevcut yönetime olan güvenini kaybettiğinin açık göstergesidir.

Buna rağmen hükümetin hâlâ istifa etmemesi ve erken seçim kararı almaması ise ayrı bir tartışma konusudur.

Burada sormamız gereken çok net bir soru var:
Bu halkın, bu kurumların, bu toplumun açıkça istemediği bir yönetim neden hâlâ görevde kalmakta ısrar eder?

Oysa yapılması gereken bellidir.
Hiç vakit kaybetmeden erken seçime gidilmeli, halkın iradesi yeniden sandığa yansımalıdır. Ardından kurulacak yeni hükümet, zaman kaybetmeden ülkenin gerçek sorunlarına odaklanmalı ve kararlılıkla çalışmalıdır.

Çünkü önümüzde çok daha büyük riskler var.

Gıda krizi artık uzak bir ihtimal değil, kapımıza dayanan bir gerçektir.
Petrol krizi, üretimi ve yaşam maliyetlerini doğrudan etkileyecek bir tehdit olarak karşımızdadır.

Bu nedenle;

Tarımda köklü reformlar yapılmalı ve üretim hızla artırılmalıdır.
Hayvancılıkta ülke kendi kendine yetebilen bir yapıya kavuşmalıdır.
Kaynakların doğru kullanıldığı, planlı ve sürdürülebilir bir ekonomik model artık bir tercih değil, zorunluluktur.

Aksi halde sadece ekonomik değil, toplumsal olarak da çok daha zor bir sürecin içine sürüklenebiliriz.

Temennim odur ki; en kısa sürede erken seçim kararı alınır ve ülkemiz için kaybedilen zaman daha fazla büyümeden telafi edilir.

Unutulmamalıdır ki:
Zor zamanların geleceğini öngöremeyen ve buna karşı tedbir almayan toplumlar, yok olmaya ya da başkalarına bağımlı hale gelmeye mahkûmdur.

Kaynak: https://ajanscyprus.com/index.php/2026/04/07/zor-zamanlarin-esiginde/